luckymod's profile...M_Mo_MoD... < STAT~TU...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 27 ดั่งดวงหฤทัย
ฟ้า...ในค่ำคืนที่ไร้ดาว อ้างว้างและว่างเปล่า ไม่มีความหมาย ฉัน...ก็มีดวงใจที่ว่างเปล่า จวบจนวันที่เธอก้าวเข้ามาในชีวิต ไม่ใช่สายน้ำที่ฉ่ำชื่นหวาน ไม่ใช่ลำธารแต่ไหลผ่านหัวใจ ไม่ใช่ดวงดาวแต่เธอเป็นดั่งดวงหฤทัย คือความหมายที่หา...มานาน ความรักจดลึกในความทรงจำ ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก นิรันดร์นั้นนานนัก แต่รักนี้นานกว่านั้น ฟ้ากำหนดมา ณ เมื่อไหร่ จะดับสลาย ณ เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ แต่ฉันมีเพียงใจที่ฝ้ารอ ตลอดกาลไม่นานพอ ให้กับความรัก
November 22 ข้อคิดดี ๆ เอามาจากอีเมล์การรัก แล้วไม่ได้รักตอบ เป็นทุกข์
แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือ
การรักใครสักคน
แต่ไม่มีความกล้าพอ ที่จะบอก
ให้คนคนนั้นรู้ ว่าเรารักเค้า
มากแค่ไหน ...
และต้องมาเสียใจทีหลัง
คุณร้องไห้ตอนคุณเกิด
ในขณะที่คนรอบข้าง กำลังยิ้ม
จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย
คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม
ในขณะที่คนรอบข้าง ร้องไห้ให้คุณ November 21 เพลง "รักคุณเข้าแล้ว"เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ
เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอม มอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ ดอกกุหลาบขาว สวยพราวช่อนี้ มอบให้คนดี ที่ฉันหมายปอง แต่งกิ่งก้านใบเลี้ยง เพื่อให้เธอ เป็นเจ้าของ ดอกกุหลาบเอย ขอฝากได้ไหม ช่วยบอกเธอให้ รับฉันไว้ไตร่ตรอง เพื่อเป็นคู่ครอง ของเธอ เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอม มอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ เก็บใจของฉันให้นาน และจะนานจวบจนกาลเวลา ล่มสลาย ก็เพราะฉันนั้นมีเธอ ใจฉันนั้นมีเธอ และตัวฉัน นั้นจะรักเธอเท่านั้น (จะรักเธอ จะรักเธอ จะรักเธอ) เก็บใจของฉันให้นาน และจะนานจวบจนกาลเวลา ล่มสลาย เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอม มอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอม มอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ ฉันก็พร้อมและยินยอม มอบความรัก และจิตใจ ชั่วนิรันดร์ ชั่วนิรันดร์ ... October 19 คำคม โดน ๆ ต่อจะในชีวิตหนึ่งของเรา
จริงอยู่ว่าเราอาจจะเคยตกหลุมรัก
มากกว่าหนึ่งครั้ง
รักคนมากกว่าหนึ่งคน
แต่เชื่อเถอะว่า
มีอยู่หนึ่งเท่านั้นที่จริง
คนเราจะมีความสุขได้อย่างไร
ถ้าต้องฝืนทำทุกอย่าง
เพื่อให้ถูกใจ
คนที่ไม่มีวันยอมรับ
ไม่ว่าเรา
จะทำดีเท่าไรก็ตาม
การตามหาคนที่ได้ตามอุดมคติของตนนั้น
อาจจะยาก
แต่การไต่ขึ้นไปให้ถึงระดับอุดมคติ
ของใครอีกคนนั้น
ยิ่งเหนื่อย ยากยิ่งกว่า
และที่ร้าย ไม่ยั่งยืน
เป็นคนแรกที่ถูกมองข้าม
และคงเป็นได้
แค่คนสุดท้าย
ที่เธอจะมอง
อดีตไม่ได้เป็นสิ่งที่ต้องลืม
แต่ต้องใช้มันให้เป็น
เก็บเอาไว้เป็นบทเรียนแต่อย่าให้มัน
กลับมาทำร้ายเราได้
ความรักคืออะไร
บางคนบอกว่ารักคือ "ห่วงใย"
บางคนบอกว่ารักคือ "ความเข้าใจ"
บางคนบอกว่ารักคือ "รัก"
October 18 คำคม โดน ๆอย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่
ไม่มีประโยชน์ที่จะคบกับใครสักคน
เพียงเพราะอยากมีใครสักคน
คนบางคนเกิดมาเพื่อถูกรัก
แต่ใครบางคนเกิดมาเพื่อที่จะรัก
แล้วใครบางคน..คนนั้น
จะเป็นผู้รับความรักได้บ้างหรือป่าว
ปกติคนเราจะจดจำด้วยสมอง
แต่จะมีคนพิเศษบางคนเท่านั้น
ที่เราจะจดจำเขาด้วยหัวใจ
และเมื่อเขาเข้ามาอยู่ในใจเราแล้ว
มันก็ยากและเจ็บปวดที่จะลืมเลือน
ในช่วงชีวิตหนึ่งของใครสักคน
แค่ "ได้รัก" และ "ถูกรัก"
ก็เพียงพอแล้ว
ถ้าไม่คิดจะตัดขาดจากกัน ก็อย่าทะเลาะกันให้นานนัก
ถ้ารู้ว่าจะเลิกรักกันไม่ได้ แล้วจะมึนตึงใส่กันไปทำไม
ถ้ารู้ว่ามีเพียงกันและกันอยู่ในหัวใจ
แล้วจะหนีหัวใจตัวเองทำไมให้ร้าวราน
จากนาทีนี้ เส้นขนานสองเส้น
แม้จะยังเดินไปพร้อม ๆ กันและเดินไปบนทิศทางเดียวกัน
แต่เส้นทางของมันจะไม่มีวันบรรจบกันได้อีก
แค่รู้ว่าเราจะมีชีวิตอยู่เพื่อกันและกัน
ถึงแม้จะไม่ได้มีชีวิตอยู่ร่วมกัน
นั่นก็เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงต่อลมหายใจที่ดีที่สุดแล้ว ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอนั่งคนเดียว แล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป (โดยไม่รู้จักเธอ) ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์ เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ (* , **) , (* , **) September 10 รับปริญญาแล้ว ในที่สุดก็รับปริญญาซะที หลังจากที่รอมาตั้งนาน ตอนแรกรู้สึกตื่นเต้นมาก ๆ เลยหละ แต่พอรับจริงกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยแต่เหนื่อยมาก ๆ รู้สึกว่าเรียนมา 4 ปี ยังไม่เหนื่อยเท่ารับปริญญาเลย วันแรกที่ซ้อมที่รังสิตก็ว่าเหนือยแล้วนะ แต่พอเจอวันซ้อมใหญ่และวันรับจริงเหนื่อยกว่ามากเลย ตอนถ่ายรูปนะไม่เหนื่อยเลย ถ่ายเพลินเลย แต่พอหลังจากถ่ายรูปเสร็จแล้ว รู้สึกเมื่อยขามากเลย แล้วก็ยังปวดไหล่อีกเพราะว่าชุดครุยมันหนักมากเลยอะ รับปริญญาวันที่ 6 เสร็จ ก็เลยโดดเรียนวันศุกร์ต่อเลย ตอนแรกว่าจะไปเรียนนะเพราะว่าวิชานี้เคยโดดไปแล้วเมื่อวันศุกร์ที่แล้วที่ไปซ้อมที่รังสิต แต่ว่ามันเหนื่อยจริง ๆ ทั้งปวดขา ปวดไหล่เลย ก็เลยโดดเรียน วันศุกร์ที่โดดเรียนนะ นอนทั้งวันเลยอะ ตอนเช้าตื่นมากินข้าวเสร็จก็นอนต่อ ตื่นอีกทีตอนกินข้าวเที่ยงแล้วก็นอนต่อ นอนมันทั้งวันเลย
 พอนอนตื่นมาตอนบ่ายก็เลยเอารูปไปล้าง ถ่ายมาประมาณ 500 กว่ารูปแต่เลือกไปล้างแค่ 300 กว่ารูปเอง แล้วตอนเย็นก็ได้รูปเลย เร็วมาก ๆ หลังจากรับปริญญาเสร็จนะรู้สึกอยากกินอะไรเยอะแยะไปหมดเลย เพราะว่าก่อนจะรับปริญญาไปสบายเป็นไข้ ไอ เจ็บคอ เลยกินไรไม่ค่อยได้ พอรับเสร็จนะ หายป่วยเลยอะ ก็เลยกินเป๊ปซี่เย็น ๆ เป็นอย่างแรกเลยหลังจากที่ออกมาจากหอประชุมใหญ่
ตอนนี้ก็กำลัง อัพรูปขึ้นใน space อยู่แต่คงไม่เอาหมดทุกรูปนะ เพราะว่าถ่ายมาเยอะมาก ประมาณ 500 กว่ารูปอะ ตอนนี้ก็เอารูปวันซ้อมย่อยที่รังสิตแล้วก็วันซ้อมรวมที่ท่าพระจันทร์ขึ้น space ให้ดูแล้ว ส่วนรูปวันซ้อมใหญ่และวันรับจริง เอาไว้วันไหนว่าง ๆ จะเอาขึ้น space ให้ดูแล้วกันนะ July 15 (",)~@'_'@~(",)
ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ละคร
คงหวังสูงเกินไป จะให้เธอให้ความสำคัญ ชีวิตฉันมันเพียง ฝุ่นดินเพียงสักครั้งสักคราว แค่เธอมาทักทายให้ได้ยิน มองเธอยิ้มให้กัน ก็ดีแล้ว
June 30 มีเรื่องมาเล่า เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาตอนที่กำลังจะกลับบ้าน ประมาณสี่โมงครึ่ง ยืนรอรถอยู่ที่ป้ายรถเมล์หน้า ม. เกษตร ตอนแรกมีเพื่อนยืนรอรถอยู่ด้วย ยืนคุยกันแล้วหันไปเห็นคนบ้า+โรคจิต ก็เลยเดินหนีไป แล้วสักพักเพื่อนมดก็ขึ้นรถกลับบ้านไป เหลือมดอยู่คนเดียวแต่ก็ยังมีคนอื่น ๆ อยู่ที่ป้ายรถเมล์เล็กน้อย แล้วโรคจิตมันก็เอาไอนั่นออกมาโชว์ตรงกลางป้ายรถเมล์ น่ากลัวมากๆๆๆ แต่ก็ยังดีที่มีคนอื่นอยู่ป้ายรถเมล์ด้วย ถ้ามดอยู่คนเดียวนะแย่แน่เลย แค่เห็นก็ตกใจจะร้องไห้อยู่แล้ว ติดตามาก ๆ เลยอะ กลับถึงบ้านปวดหัวเลย
 แล้วหลังจากนั้นตอนที่นั่งรถตู้กลับบ้านนะ คนที่นั่งข้าง ๆ ก็นั่งหลับแบบหลับจริง ๆ เลยอะ กรนด้วยเสียงดังมาก แล้วแถมยังมาพิงไหล่มดด้วย ตอนแรกก็สงสารเห็นว่าคงง่วงมากก็เลยปล่อยให้พิงไปแป๊บนึง แต่สักพักเริ่มเมื่อยไหล่แล้วก็เลยดันหัวคนนั้นออกไป แต่เค้าก็ยังเอียงหัวมาทางมดอีกอะ มดเลยนั่งพิงเบาะไม่ได้เลยเพราะติดหัวคนนั้น เซ็งเลยอะ เมื่อยมาก ๆ แถมพอสุดสายรถตู้นะ ก็ยังไม่ตื่น ตอนแรกว่าจะไม่ปลุกปล่อยให้หลับบนรถตู้เลยแต่พอดีว่าเค้านั่งขวางมดไว้อยู่อะ ถ้าเค้าไม่ลงก่อนมดก็ลงไม่ได้ ก็เลยต้องปลุกให้เค้าตื่น ตอนปลุกนะกว่าจะตื่น ทั้งตะโกน ทั้งผลักเลยอะ คนไรก็ไม่รู้หลับสนิทมาก ๆ สุดยอด
แล้วพอถึงหน้าหมู่บ้านนะ ฝนก็ตกหนักมาก มดก็ไม่มีร่มด้วยอะ เพราะว่าเป็นคนขี้เกียจพกร่ม ก็เลยต้องนั่งหลบฝนที่ป้ายรถเมล์ก่อน ตอนแรกว่าจะโทรให้ป่าป๊าเอาร่มออกมารับแต่คิดว่าป๊าคงยังไม่กลับจากที่ทำงานก็เลยรอให้ฝนเบาลงแล้วก็วิ่งเข้าบ้าน ถึงบ้านนะตัวเปียกหมดเลย
  คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคนเลย เสียดายมาก ๆ ที่ไม่ได้ไปรับน้องเลยอดเจอเพื่อน ๆ เลย  June 05 ข่าวคราวต่าง ๆ ได้ข่าวมาจากศุภฤกษ์ว่า "เหลนรหัสของมด(น้องไปป์)" ออกไปซะแล้ว แย่จังเลย ไม่รู้ว่าน้องเค้าจะไปเรียนที่ไหน และที่นี้สายมดก็น้อยลงกว่าเดิมอีกจากที่น้อยอยู่แล้ว
ได้โทรไปคุยกับน้องรหัส(น้องเจี๊ยบ)เห็นน้องเค้าบอกว่ายังไม่เห็นหน้าน้องปีหนึ่งที่อยู่สายมดเลย แต่ว่าเป็นผู้ชายนะ(ขอให้เป็นผู้ชายจริง ๆ นะ)
มีเรื่องจะเม้าท์ถึง "ลูกจี๊ป" (บ่งบอกถึงความเผือกของลูกจี๊ปว่ามีมากกว่ามด
 จริง ๆ นะ)วันนั้นนะมดก็ออนเอ็มตามปกตินะ แต่พอลูกจี๊ปเข้ามาในเอ็ม ก็บอกให้มดออกจากเอ็ม เพราะว่าจะโทรเข้ามาที่บ้าน มีเรื่องจะเล่า คิดดูดิเล่าในเอ็มก็ได้แต่สงสัย ลูกจี๊ป จะกลัวว่าเล่าในเอ็มแล้วจะไม่ได้อารมณ์มั้งหรือว่าพิมพ์ดีดช้าก็ไม่รู้ เลยต้องเล่าทางโทรศัพท์แทน {ถ้าเรื่องไหนที่ฤกษ์รู้นะอีกไม่นานทุกคนก็จะรู้ อิอิ เพราะว่าฤกษ์...} ศุภฤกษ์ บอกว่าจะมีรับน้องสิ้นเดือนนี้ มดอยากไปจังเลย อยากไปเจอเพื่อน ๆ และก็น้อง ๆ ในสายด้วย แต่สงสัยอาจจะไปไม่ได้แน่เลยอะ ทำไงดี
พรุ่งนี้มดก็จะเปิดเทอมแล้ว ดีใจเหมือนกันเพราะว่าอยู่บ้านว่าง ๆ มานานแล้ว และก็ยังจะได้เจอเพื่อนใหม่ ๆ อีกด้วย แต่ก็เริ่มขี้เกียจเรียนเหมือนกันนะ เพราะว่าขี้เกียจต้องมานั้งอ่านหนังสือเหมือนเดิมอีกอะ แต่สงสัยคราวนี้จะต้องขยันมากกว่าเดิมแน่เลย เพราะว่าเพื่อน ๆ ทุก ๆ คนเรียนจบ ป. ตรี จากเศรษฐศาสตร์ มาทุกคนเลยอะ มีมดคนเดียวเองที่จบสถิติมา แต่ก็ต้องสู้ สู้ แหละ แต่ไปเรียนที่เกษตรก็เหนื่อยเหมือนกันนะ จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ไกลมากหรอกนะนั่งรถเมล์ สองต่อเอง แต่ที่เหนื่อยก็เพราะว่ารถมันติดอะ ยิ่งตอนเช้านะติดมาก ๆ เลย เหนื่อยสุด ๆ
ละครมาแล้วไปดูละครก่อนดีกว่า แล้วไว้คราวหน้าค่อยมา up space ใหม่นะ November 27 ว่างจัง................. - ตอนนี้มดว่างมาก ๆๆๆๆๆๆ เลย ไม่มีไรทำเลยอ่า คิดถึงเพื่อน ๆ จังเลย รู้งี้ไม่น่ารีบจบสามปีครึ่งเลย ไม่งั้นตอนนี้คงได้เจอเพื่อน ๆ ทุกวัน
- เมื่อวานวันอาทิตย์ ไปเลี้ยงสายมาด้วยหละแต่มดไม่ได้เป็นคนเลี้ยงนะ พี่มิ้มกับพี่ดาเลี้ยง เลยได้กินฟรี สบายไปเลย แต่ก็เศร้าตรงที่ว่าน้อง ๆ ไม่มีใครมาเลยอ่า มีน้องเจี๊ยบมาคนเดียวเอง น้องปีหนึ่งกับน้องปีสองไม่มา เฮ้ย สายมดจะขาดมั้ยเนี้ย
 - อยากเห็นเสื้อเชียร์ปีนี้จังเลย ได้ข่าวจากน้องรหัสบอกว่าไม่สวยเลยอ่า แต่ยังไงก็คงซื้อเก็บไว้ เสื้อเชียร์ของปีที่แล้วมดยังไม่เคยใส่เลยสักครั้งนะเนี้ย ตอนแรกว่าจะไปงานบอลแต่ไงไม่ได้ไปก็ไม่รู้อะ จำไม่ได้
- คิดถึงนิคม จังเลย เพราะว่าไม่เจอนิคมแล้วไม่มีเพลงใหม่ ๆ update มาฟังเลย
- คิดถึงไอฤกษ์ด้วย เพราะว่าไม่มีคนคอยมากวนมดเลย เลยไม่รู้จะไปทำร้ายร่างกายใครดี  June 17 ดีใจจังได้น้อง ร.ร. เป็นสายรหัสเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาได้เหลนรหัสแล้วด้วย
ได้ 2 คน ชายกะหญิง คือ น้องไปป์กับน้องโฟม
น้องไปป์เป็นน้อง ร.ร. สุรศักดิ์มนตรีด้วย (เด็ก ส.ศ.ม.นี่เก่งจัง
 อิอิ ) |
|
|
